Dla spoiw na dłuższą metę dostęp powietrza jest szkodliwy, przy czym szkodliwość rośnie ze wzrostem wilgotności powietrza. Ochrona spoiw za- czyna się zaraz po wypaleniu już w wytwórni, przez magazynowanie spoiwa w odpowiednich zasobnikach oraz przez właściwe opakowanie. Mimo to każde spoiwo z czasem traci na aktywności. Jeśli obniżeniu aktywności nie towa- rzyszy zmiana wyglądu, mówimy o „zwietrzeni u". Jeśli zmieniły się wygląd i uziarnienie nazywamy to „zleżeniem". Odporność spoiw na zle- żenie jest różna, zależnie od rodzaju, a nawet gatunku spoiwa. Odporność poszczególnych spoiw scharakteryzowaliśmy przy ich omówieniu. W niniej- szym rozdziale omawiamy wpływ zleżenia na najważniejsze spoiwo, tj. na ce- ment portlandzki, zwykły i przedni, przy czym opisane tu zjawiska i wyciąg- nięte wnioski odnoszą się mniej lub więcej do wszystkicn cementów krzemia­nowych oraz do wysokohydraulicznych wapien. Inaczej zachowują się ce­menty glinowe omówione przy końcu rozdziału.