Bardzo różne pod względem pochodzenia i uziarnienia kruszywa mogą określonemu typowi betonu nadawać praktycznie jednakowe cechy użytkowe. Teoria betonów konstrukcyjnych, nastawiona prawie wyłącznie na wytrzy­małość betonu, nie uwzględnia z reguły pochodzenia, chemicznego składu i innych właściwości kruszywa, a operuje prawie wyłącznie pojęciem abstrak­cyjnego stosu okruchowego, którego jedyną cechą jest właściwie tylko jego uziarnienie. Obok tego, ale już w mniejszym stopniu, uwzględniany jest jesz­cze kształt ziarn. Natomiast wcale nie są uwzględniane w teorii betonu wła­ściwości chemiczne kruszyw, jeżeli kruszywa nie mają wyraźnych cech puco-lanicznych. Również nie jest uwzględniana porowatość kruszyw, chyba że jest ona wyraźnie duża i oddziaływa na cechy świeżego betonu lub obniża wytrzymałość ziarn kruszywa poniżej dopuszczalnych jeszcze granic. Kolej­ność ważności poszczególnych grup właściwości kruszywa jest wtedy nastę­pująca, zaczynając od najmniej ważnej. Cechy fizyczne materiału kruszywowego (kamienia) — to cechy stosunkowo najmniej w praktyce uwzględniane, jeżeli chodzi o betony kon­strukcyjne, które stanowią główny temat niniejszej pracy; ale, jak już za­znaczyliśmy, cechy te w niektórych specjalnych betonach konstrukcyjnych wysuwają się na pierwszy plan. Właściwości chemiczne — z wyjątkiem dodatków hydraulicznych są cechami ważnymi tylko w sensie negatywnym, gdyż kruszywo wobec spoiw powinno lub przynajmniej może być praktycznie nieaktywne. Ale nie­które aktywne składniki materiału kruszywowego lub przypadkowe domieszki obce przeszkadzają prawidłowemu tężeniu betonu lub nawet powodują jego rozpad. Przypadki te są jednak rzadkie. Zanieczyszczenia mechaniczne są ważniejsze dlatego, że są częste i że działają przez swe cechy geometryczne. Ale przeważnie tylko obniżają klasę kruszywa. Nie wdrażają one natomiast procesów zniszczeniowych, poza przy­padkiem ziarn narastających w wodzie. Cechy geometryczne (uziarnienie) i morfologiczne są cechami pod­stawowymi i istotnymi dla każdego rodzaju betonów, a najbardziej dla be­tonów konstrukcyjnych. Na nich głównie opiera się teoria betonu.