Odporność betonów na wpływy chemiczne jest zjawiskiem skomplikowanym i trudnym do oceny, gdyż w grę wchodzą liczne czynniki, a mianowicie: charakter spoiwa: skład chemiczny, miałkość, stopień zleżenia; ścisłość betonu: ilość spoiwa, rodzaj kruszywa, wic, porowatość, sposób zagęszczania, sposób pielęgnacji, wiek względnie wytrzymałość w chwili zet­knięcia ze środowiskiem agresywnym; charakter środowiska agresywnego: jakość i stężenie substancji agresyw­nej, szybkość przepływu i ciśnienie, temperatura, czas działania (stale czy okresowo); czynniki uboczne: niszczenie przez mróz, zmienne nawilżanie, uszkodze­nia mechaniczne. Tak duża ilość splatających się zjawisk spowodowała, że mimo licznych prac w tej dziedzinie pozostało jeszcze dużo do wyjaśnienia. Stopień zachodzącej korozji jest wypadkową możliwości reakcji i przeciw­działającej jej szczelności. Dlatego prawidłowo wykonany, szczelny beton wy­kazuje częstokroć dobrą odporność chemiczną, pomimo słabej odporności sa­mego spoiwa. Tam też podany jest przegląd czynników agresywnych, spotykanych w praktyce, oraz zalecenia od­nośnie do konkretnych sposobów ochrony przed korozją.